سلام خدمت دوستان گلم

در آستانه بزرگداشت حکيم عمر خيام هستيم گفتم خوب است يادي از آن حکيم بکنيم:
حکيم عمر خيام (خيامي) در سال 439 هجري (1048 ميلادي) در شهر نيشابور و در زماني به دنيا آمد که ترکان سلجوقيان بر خراسان، ناحيه اي وسيع در شرق ايران، تسلط داشتند. وي در زادگاه خويش به آموختن علم پرداخت و نزد عالمان و استادان برجسته آن شهر از جمله امام موفق نيشابوري علوم زمانه خويش را فراگرفت و چنانکه گفته اند بسيار جوان بود که در فلسفه و رياضيات تبحر يافت.
خيام و علم رياضيات

دستاوردهاي علمي خيام براي جامعه بشري متعدد و بسيار درخور توجه بوده است. وي براي نخستين بار در تاريخ رياضي به نحو تحسين برانگيزي معادله هاي درجه اول تا سوم را دسته بندي کرد، و سپس با استفاده از ترسيمات هندسي مبتني بر مقاطع مخروطي توانست براي تمامي آنها راه حلي کلي ارائه کند. وي براي معادله هاي درجه دوم هم از راه حلي هندسي و هم از راه حل عددي استفاده کرد، اما براي معادلات درجه سوم تنها ترسيمات هندسي را به کار برد؛ و بدين ترتيب توانست براي اغلب آنها راه حلي بيابد و در مواردي امکان وجود دو جواب را بررسي کند. اشکال کار در اين بود که به دليل تعريف نشدن اعداد منفي در آن زمان، خيام به جوابهاي منفي معادله توجه نمي کرد و به سادگي از کنار امکان وجود سه جواب براي معادله درجه سوم رد مي شد. با اين همه تقريبا چهار قرن قبل از دکارت توانست به يکي از مهمترين دستاوردهاي بشري در تاريخ جبر بلکه علوم دست يابد و راه حلي را که دکارت بعدها (به صورت کاملتر) بيان کرد، پيش نهد. خيام همچنين توانست با موفقيت تعريف عدد را به عنوان کميتي پيوسته به دست دهد و در واقع براي نخستين بار عدد مثبت حقيقي را تعريف کند و سرانجام به اين حکم برسد که هيچ کميتي، مرکب از جزء هاي تقسيم ناپذير نيست و از نظر رياضي، مي توان هر مقداري را به بي نهايت بخش تقسيم کرد. همچنين خيام ضمن جستجوي راهي براي اثبات "اصل توازي" (اصل پنجم مقاله اول اصول اقليدس) در کتاب شرح ما اشکل من مصادرات کتاب اقليدس (شرح اصول مشکل آفرين کتاب اقليدس)، مبتکر مفهوم عميقي در هندسه شد. در تلاش براي اثبات اين اصل، خيام گزاره هايي را بيان کرد که کاملا مطابق گزاره هايي بود که چند قرن بعد توسط واليس و ساکري رياضيدانان اروپايي بيان شد و راه را براي ظهور هندسه هاي نااقليدسي در قرن نوزدهم هموار کرد. بسياري را عقيده بر اين است که مثلث حسابي پاسکال را بايد مثلث حسابي خيام ناميد و برخي پا را از اين هم فراتر گذاشتند و معتقدند، دو جمله اي نيوتن را بايد دو جمله اي خيام ناميد. البته گفته مي شودبيشتر از اين دستور نيوتن و قانون تشکيل ضريب بسط دو جمله اي را چه جمشيد کاشاني و چه نصيرالدين توسي ضمن بررسي قانون هاي مربوط به ريشه گرفتن از عددها آورده اند. 
خيام پس از عمري پربار سرانجام در سال 517 هجري (طبق گفته اغلب منابع) در موطن خويش نيشابور درگذشت و با مرگ او يکي از درخشان ترين صفحات تاريخ انديشه در ايران بسته شد.

بنگر ز جهان چه طرف بر بستم ؟ هيچ

وز حاصل عمر چيست در دستم ؟ هيچ

شـمع  طـربم  ولي  چـو  بنـشستم  هيچ

من  جام  جمم  ولي  چو  بشکستم هيچ

چون عمر بسر رسد چه بغداد و چه بلخ

پيمانه چو پر شود چه شيرين و چه تلخ

خوش باش که بعد از من و تو ماه  بسي

از سـلخ  بـغره  آيــد   از  غـره   بـسلخ

افسوس   که   نامه   جواني   طي   شد

وان  تازه   بهار   زندگاني    طي   شد

حالي  که   ورا     نام   جواني    گفتند

معلوم    نشد   که    او  کي آمد کي  شد

برايم دعا کنيد

هو المحبوب

بي دل و خسته از اين شهرمو دلداري نيست

غم دل با که توان گفت که غمخواري نيست

شب به بالين من خسته به غير از غم دوست

ز آشنايان کهن يار و پرستاري نيست

يارب اين شهر چه شهريست که صد يوسف دل

به کلا بفروشيم و خريداري نيست

فکر بهبود خود اي دل بکن از جاي ديگر

که اندرين شهر غريب طبيب دل بيماري نيست

برايم دعا کنيد

با سلام خدمدت شما عزيزان شهادت امام هشتم ، امام رضا ( ع  ) رو به همه شيعيان تسليت عرض مي کنم

تو دل يه مزرعه يه کلاغ رو سياه
هوايي شده بره پابوس امام رضا
اما هي فکر ميکنه اونجا جاي کفتراست
آخه من کجا برم يه کلاغ که رو سياست
من که توي سياهيا از همه رو سيا ترم
ميون اون کبوترا با چه رويي بپرم
تو همين فکرا بودش کلاغ عاشق ما
يه دلش ميگفت برو يه دلش ميگفت بمون
که يه هو صدايي گفت تو نترس و راهي شو
به سياهي فکر نکن تو يه زائري برو
من که توي سياهيا از همه رو سيا ترم
ميون اون کبوترا با چه رويي بپرم

خشم و غضب
مؤمن کسي است که بهنگام خشم از حقيقت دور نمي افتد و اگر خشنود و راضي است در باطل وارد نمي شود .
خشم کليد هر بدي است.
خشم دل شخص حکيم را تباه مي سازد .

هر که جلوي خشم خود را نگيرد مالک عقل خويش نيست .

خوش اخلاقي
شکيبائي ، نيکوکاري ، خونسردي و خوش اخلاقي از خويهاي پيامبران است .
بر تو باد سخاوتمندي و خوش اخلاقي که اين دو خصلت مرد را مي آرايند همانطور که دانه درشت مرواريد در وسط گردنبند زينت بخش آن است.
هيچ زندگي اي گواراتر از زندگي توأم با حسن خلق و هيچ مالي سودمندتر از قناعت به روزي کافي اندک هيچ جهلي مضرتر از خود بيني نيست .
سه چيز بر کرم و بزرگواري مرد دلالت دارد : خوش خلقي ، خشم خوري ، و چشم پوشي .
به امام گفته شد : مرز خوش اخلاقي چيست ؟ فرمود : نرم بال و پاکيزه کلام باشي و برادرت را با روي باز و خندان ديدار کني

رازداري 
سينه تو گسترده ترين جا براي راز تو است. 
راز تو بخشي از خون تو است ، پس آنرا در رگهاي ديگران جاري مساز .
هر که رازش را حفظ کند اختيار هنوز در دست خود اوست و هر سخني از ميان دو نفر بگذرد ، پخش شده است.
آشکار کردن راز و پخش آن ساقط شدن و هلاکت است. 
فاش کننده راز فردي است دچار شک و ترديد ( و باور ندارد ).

 صله رحم و احسان به خويشاوندان 
سه خوي از عاليترين خويهاي دنيا و آخرت است: کسي را که به تو ستم کرده ببخشي ، با کسي که از تو بريده بپيوندي ، و هر گاه در حق تو جهالت و اهانت شده خونسرد باشي . 
هر کس زباني صادق داشته باشد ، عملش پاکيزه گردد و هر که نيت و قصد نيکو داشته باشد ، روزيش فراخ ميشود ، و هر کس به اعضاي خانواده اش احسان و نيکوئي کند ، عمرش افزون مي گردد .
هر کسي دست از خدمت به خلق بکشد در واقع يک دست از ايشان دريغ داشته است و در نتيجه چندين دست از کمک به او عقب کشيده خواهد شد .

 پيرامون خودسازي 
هر کس در جستجوي نقص و کسري در وجود خود نباشد ، هميشه ناقص مي ماند و کسي که دائماً ناقص است و رو به کمال نمي رود ، مرگ براي او بهتر است .
هر کس با مردان خصومت بورزد مروت و مردانگي اش از ميان مي رود . 
مؤمن مدارا مي کند و کنار مي آيد ، اما نزاع و کشمکش نمي کند . 
کسي که دو روز او برابر باشد ، زيان کرده است و آن کس که امروز او بهتر از ديروزش باشد به حال او بايد غبطه خورد . 
از آثار تواضع و فروتني است اينکه با هر که ديدار کني به او سلام کني . 
هر که واعظي دروني و مانعي خودي و همدمي که او را ارشاد کند ، نداشته باشد دشمنش بر گرده او سوار خواهد شد .

 معرفت و شناخت 
خداوند هيچ عملي را جز همراه با معرفت و شناخت نمي پذيرد و اصولاً معرفت و شناخت آنجا وجود دارد که عمل هست . پس هر که داراي معرفت بود همين معرفت او را به کار و علم رهنمون مي شود و آن کس که عمل نمي کند اصلاً داراي شناخت نيست .
دانش شعاع شناخت و معرفت است.
حکمت عبارت است از معرفت و دين فهمي .

ارزش عقل وتعقل
عقل و خرد ، چيزي است که خداوند بوسيله آن پرستش و بندگي شده و با آن بهشتها تحصيل گرديده است.
اجر و پاداش به ميزان عقل و خرد است.
کاملترين مردم از نظر عقل خوش خلقترين آنان است.
ستون و پايه انسانيت عقل و خرد است.
عقل راهنماي شخص با ايمان است.
پرداختن به دانش و زياد در آن انديشيدن و فکر کردن ، چشم عقل را باز مي کند.
کمال و وارستگي عقل در گرو سه چيز است : تواضع و فروتني براي خدا ، يقين نيکو داشتن و سکوت مگر از بيان مطلب خود.
با فضليت ترين آثار و علائم عقل ، عبادت و بندگي خدا و محکمترين و مطمئن ترين سخن براي او ، دانش و بزرگترين بهره و لذت او حکمت است.
لب محبت نيمي از خردمندي است .

 موضوعات گونه گون 
چهار چيز است که کم آنها هم